Απόφαση της Γ.Σ. του Συλλόγου μας ΙΟΥΝΙΟΣ 2015 PDF  | Print |  E-mail
Tuesday, 09 June 2015 08:26

 

Απόφαση της Γ.Σ. του Συλλόγου μας

 

Α. Για το Πολιτικό πλαίσιο

Κάθε μέρα που περνάει, οι «δανειστές», η Ε.Ε., η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, γίνονται απαιτητικότεροι.  Μιλάνε για μέτρα «σωτηρίας» και μεταρρυθμίσεις και στην πραγματικότητα εννοούν και ζητάνε νέες ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές μισθών και συντάξεων, νέους φόρους και πλήρη κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Κάθε μέρα που περνάει γίνεται ολοένα και πιο φανερό ότι μια γραμμή συμβιβασμού στα πλαίσια των επιλογών της Ε.Ε., στα πλαίσια των απειλών και των εκβιασμών, στα πλαίσια της εξάρτησης και κυρίως στα πλαίσια εξυπηρέτησης του χρέους, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερο κοινωνικό αφανισμό και στην οριστική υποδούλωση του λαού και της κοινωνίας για τις επόμενες γενιές. Οι εξελίξεις με τη συμφωνία κυβέρνησης – EUROGROUP της 20ης Φλεβάρη κατέδειξαν με τον πιο δραματικό τρόπο ότι η κατάργηση των μνημονίων και η ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών υπηρετείται μόνο με τη ρήξη και τη σύγκρουση με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Αναδείχθηκε η φυσιογνωμία και ο χαρακτήρας της ΕΕ, όχι ως μιας ένωσης «ισότιμων εταίρων» αλλά ως μιας ιμπεριαλιστικής συμμαχίας που επιβάλλει με στυγνούς εκβιασμούς πολιτικές σκληρής οικονομικής εξαθλίωσης και φτώχειας, πολιτικές ραγδαίας υποτίμησης της εργατικής δύναμης και υποδούλωσης ολόκληρων λαών για να αντιμετωπιστούν οι αντιφάσεις της καπιταλιστικής κρίσης.

 

Απέναντι στην κατάσταση ασφυξίας που προκαλούν ΕΕ και ΔΝΤ, με τους συνεχείς εκβιασμούς και τις απειλές τους και απέναντι στις υποχωρήσεις της κυβέρνησης, μόνη λύση είναι η άμεση παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους κι η μονομερής διαγραφή του!  Σε αυτή την κατεύθυνση, ρήξης και σύγκρουσης με την ΕΕ και το ΔΝΤ, θεωρούμε ότι ο λαός μας, με ξεκάθαρο τρόπο πρέπει να απορρίψει τα τελεσίγραφα και τους εκβιασμούς της ΕΕ. Η συμφωνία κυβέρνησης – EUROGROUP όπως και η απόφασή της να συγκεντρώσει τα ρευστά διαθέσιμα των φορέων και οργανισμών του Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδας με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, δεν κινείται στην παραπάνω κατεύθυνση, δεν υπηρετεί τις προεκλογικές κυβερνητικές δεσμεύσεις ούτε – πολύ περισσότερο – τους στόχους του κινήματος και των λαϊκών αγώνων του προηγούμενου διαστήματος.

Από την άλλη πλευρά, είναι τουλάχιστον υποκριτική η πολεμική που ασκεί το πολιτικό και κοινωνικό μπλοκ δυνάμεων που εφάρμοσε όλα τα προηγούμενα χρόνια τις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές που βύθισαν το λαό στη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση. Πρόκειται για αυτές τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που απαιτούν εδώ και τώρα, θρασύτατα και αδίστακτα, την πιο σκληρή και αντιλαϊκή εφαρμογή μνημονιακών πολιτικών, νέων περικοπών σε συντάξεις και μισθούς, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, επαναφορά της αξιολόγησης και των απολύσεων στο δημόσιο, ισοπέδωση των κοινωνικών και πολιτικών δημοκρατικών δικαιωμάτων. Εξυπηρετούν με αυτό τον τρόπο, όχι μόνο τα σχέδια των «δανειστών», της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά κυρίως τα δικά τους ταξικά συμφέροντα, σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Προτείνουμε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο διεκδίκησης και πρόγραμμα δράσης που απαντά στο μέγεθος της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι.

Η μόνη ελπίδα στις σημερινές συνθήκες βρίσκεται στην αφύπνιση του λαϊκού κινήματος, στην άνθιση των λαϊκών αγώνων, στη συγκρότηση ενός ευρύτατου κοινωνικού πολιτικού μετώπου ρήξης και σύγκρουσης με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Να διεκδικήσουμε όλα όσα μας έκλεψαν τα προηγούμενα χρόνια, όλα όσα μας ανήκουν. Καλούμαστε ξανά, αυτή την κρίσιμη στιγμή, να συμβάλουμε σε μια νέα λαϊκή κινητοποίηση, σε ένα νέο γύρο αγώνων.

Εμείς οι εργαζόμενοι δεν χρωστάμε τίποτα και δεν πληρώνουμε τίποτα. Να πληρώσει η οικονομική ολιγαρχία που προκάλεσε την κρίση και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι.  Είμαστε αντίθετοι στις πολιτικές  που επιβάλλουν με αφορμή το χρέος οι κυβερνήσεις, οι δανειστές και η τρόικα με την επιβολή ενός «αέναου» Μνημονίου που οδηγεί στη διαχρονική μείωση μισθών και συντάξεων, στη φτώχεια, την ανεργία, την κατάρρευση και πλήρη εμπορευματοποίηση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών της παιδείας και της υγείας, στην πώληση της δημόσιας περιουσίας, στην πρόκληση εν τέλει μιας τεράστιας κοινωνικής καταστροφής. Παλεύουμε για την ανατροπή των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης. Όχι σε νέα μνημόνια και αντιλαϊκές συμφωνίες – άμεση παλλαϊκή κινητοποίηση σε περίπτωση προώθησης νέου μνημονίου. Προβάλλουμε τα αιτήματα για παύση πληρωμών του χρέους και διαγραφή του χρέους, ρήξη με  τρόικα – Δ.Ν.Τ. – Ε.Ε., γενναία φορολόγηση του κεφαλαίου, των τραπεζών και της εκκλησιαστικής περιουσίας, εθνικοποίηση των τραπεζών και  των κοινωφελών οργανισμών, κρατική φαρμακοβιομηχανία, μείωση των στρατιωτικών δαπανών, έλεγχο των τιμών των προϊόντων λαϊκής κατανάλωσης και των φαρμάκων.

Σε αυτή την κατεύθυνση της μετωπικής αγωνιστικής δράσης, εντάσσεται και η συμμετοχή του Συλλόγου μας, στην «Κίνηση για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα», στις διαδικασίες, τις εκδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις που οργανώνει. Καλούμε τη ΔΟΕ να αποφασίσει τη συμμετοχή της στην «Κίνηση για τη Διαγραφή του Χρέους Τώρα».

Συμμετείχαμε και συνδιοργανώσαμε τη συγκέντρωση – πορεία της «Κίνησης για τη Διαγραφή του Χρέους τώρα» τη Δευτέρα 11 Μαΐου. Επόμενο βήμα, προτείνουμε στα σωματεία, τους φορείς, τις συλλογικότητες, με το ίδιο πλαίσιο και στόχους, νέα κινητοποίηση της Κίνησης για τη Διαγραφή του Χρέους και πορεία στη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ, στις 11 Ιούνη, ημέρα που το ελληνικό κράτος καλείται να πληρώσει πάλι 300 εκ. ευρώ στο ΔΝΤ.

Β. Πρόγραμμα αιτημάτων και διεκδικήσεων για την εκπαίδευση – πρόγραμμα δράσης

Η δημόσια εκπαίδευση βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης. Η σημερινή δραματική εικόνα των σχολείων μας είναι αποτέλεσμα των αντιεκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων και πολιτικών που ξεκίνησαν από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και κορυφώθηκαν τα τελευταία 5 χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης και των μνημονιακών αντιεκπαιδευτικών πολιτικών. Οι εξελίξεις με την αδρανοποίηση της Τράπεζας Θεμάτων στο Λύκειο, την επαναπρόσληψη των διαθεσίμων και της ακύρωσης πλευρών του πειθαρχικού είναι αποτέλεσμα των μαχητικών και αποφασιστικών αγώνων του εκπαιδευτικού κινήματος όλου του προηγούμενου διαστήματος.

Επιπρόσθετα, το μπλοκάρισμα της αξιολόγησης, αποτελεί μια μεγάλη και ιστορική νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος απέναντι στις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές, στο σχολείο της αγοράς, της πειθάρχησης, των απολύσεων. Η νίκη αυτή όμως παραμένει ημιτελής, όσο η κυβέρνηση διατηρεί ενεργό το πλαίσιο της αξιολόγησης που αφορά την ΑΔΙΠΠΔΕ και το ρόλο των στελεχών εκπαίδευσης, όσο μένει ενεργό το θεσμικό πλαίσιο που διατηρεί το βαθμολόγιο – μισθολόγιο – φτωχολόγιο, όσο παραμένουν ενεργές οι δηλώσεις του Υπουργού Διοικητικής μεταρρύθμισης σχετικά με την αξιολόγηση στο δημόσιο, όσο η ακώλυτη βαθμολογική/μισθολογική εξέλιξη  και η αντιμετώπιση της οικονομικής φτωχοποίησης των εκπαιδευτικών παραπέμπονται στις καλένδες και εξαρτώνται από τις δεσμεύσεις και τις συμφωνίες με την Ε.Ε. Η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης και του Υπουργείου να θέσει ως κριτήριο  για την αντιμετώπιση των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος το όριο της δημοσιονομικής προσαρμογής και του οικονομικού κόστους υπονομεύει την  υπεράσπιση και ενίσχυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου, την οικονομική και εργασιακή αποκατάσταση των εκπαιδευτικών μια και αυτά δεν μπορούν να υλοποιηθούν όσο η κυβέρνηση κινείται κάτω από τα ασφυκτικά όρια που θέτουν Ε.Ε.-ΔΝΤ-δανειστές.

Η ανασυγκρότηση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, ακόμα και τα μέτρα άμεσης και επείγουσας ανάγκης, όπως οι προσλήψεις για την κάλυψη των κενών ή μέτρα αυτονόητης οικονομικής ανακούφισης όπως η ακώλυτη βαθμολογική/μισθολογική εξέλιξη και πολύ περισσότερο, οι εκπαιδευτικές πολιτικές που θα κάνουν πράξη το σχολείο των λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων έρχονται σε ευθεία σύγκρουση και ρήξη με τις μνημονιακές πολιτικές. Επιχειρώντας να συμβάλλουμε στον αγωνιστικό προσανατολισμό του εκπαιδευτικού κινήματος και με πυξίδα τις αποφάσεις της τελευταίας μας ΓΣ, θεωρούμε ότι απαιτείται η άμεση ανάταξη της δημόσιας εκπαίδευσης αλλά και ο σχεδιασμός ενός ριζικά διαφορετικού προσανατολισμού της.

Α. Αιτήματα απόλυτης προτεραιότητας

  1. Μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών με βάση το χρόνο λήψης του πτυχίου και την προϋπηρεσία ώστε να καλυφθούν όλα τα κενά και να λειτουργήσουν τα σχολεία με το απαραίτητο προσωπικό. Σχέση συνταξιοδοτήσεων και προσλήψεων 1:1 τουλάχιστον για τα 4 τελευταία χρόνια όπου συνταξιοδοτήθηκαν 9.000 εκπαιδευτικοί της Π.Ε. κι έγιναν μόνο 278 μόνιμοι διορισμοί. Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, στο όνειδος της απλήρωτης εθελοντικής εργασίας, στα κοινωφελή προγράμματα και την ωρομισθία. Στηρίξαμε και συμμετείχαμε στη σύσκεψη της 2ης Ιούνη. Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στην κινητοποίηση των Συλλόγων ΠΕ και των αναπληρωτών, στις 13 Ιούνη στο Υπ. Παιδείας.
  2. Άμεση δρομολόγηση ενός ολοκληρωμένου κρατικού προγράμματος σίτισης και ιατρικής περίθαλψης που θα εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχει ούτε ένας μαθητής μας πεινασμένος, ότι δεν θα υπάρχει ούτε ένα παιδί στα σχολεία μας χωρίς ιατρική περίθαλψη. Διεκδικούμε επαναλειτουργία του προγράμματος σίτισης του Βρεφοκομείου Αθηνών. Η κοινωνική αλληλεγγύη που αναπτύσσεται στα σχολεία με πρωταγωνιστικό ρόλο των εκπαιδευτικών δεν αρκεί για να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ούτε μπορεί να εκχωρείται σε ιδιώτες και χορηγούς όπως έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Απαιτείται η κρατική πρόνοια και παρέμβαση.
  3. Κατάργηση συνολικά με νομοθετική ρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης. Κατάργηση των μηχανισμών της αξιολόγησης και διάλυση όλων των σχετικών επιτροπών. Άμεση απόδοση των κονδυλίων για την εφαρμογή της αξιολόγησης-αυτοαξιολόγησης σε λειτουργικές δαπάνες. Η αξιολόγηση είναι μια διαδικασία πολιτικά, ηθικά και παιδαγωγικά ηττημένη, οριστικά πλέον στη βάση της ζωντανής εκπαίδευσης. Προωθεί το σχολείο της αγοράς, την υποδούλωση της ζωντανής εκπαίδευσης στους διοικητικούς μηχανισμούς, την κυριαρχία του μάνατζμεντ επί της παιδαγωγικής. Το εκπαιδευτικό κίνημα είναι αντίθετο στην αξιολόγηση και σε κάθε διαδικασία που επιτελεί τις λειτουργίες και το περιεχόμενο της αξιολόγησης με όποιο όνομα κι αν εμφανιστεί.

Β. Αποκατάσταση των δομών της δημόσιας εκπαίδευσης, αποκατάσταση των εργασιακών και οικονομικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.

- Ακώλυτη  βαθμολογική  και μισθολογική  εξέλιξη και άμεσο ξεπάγωμα των βαθμολογικών προαγωγών. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, υπεράσπιση των ασφαλιστικών κατακτήσεων με κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων. Να ζούμε με αξιοπρέπεια εμείς και οι οικογένειές μας από το μισθό μας. Αποκατάσταση των απωλειών της τελευταίας 4ετίας. Τώρα επαναφορά του μισθού των νεοδιόριστων και των χαμηλότερων βαθμών στα επίπεδα του 2009. Επαναφορά του 13ου-14ου μισθού. Ενιαία συλλογική σύμβαση. Γνήσιες συλλογικές συμβάσεις εργασίας εφ’ όλης της ύλης. Κατάργηση του νόμου για το μισθολόγιο/βαθμολόγιο.

-Ανάκληση των συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων. Τα κριτήρια, όσο αφορά τουλάχιστον το λεκανοπέδιο, πρέπει να είναι δυο. Πρώτον, η εμπειρία δείχνει ότι το 12θέσιο δημοτικό σχολείο πρέπει να είναι το μέγιστο ανώτατο όριο. Δεύτερον, η αποκατάσταση απαραίτητων δομών που καταργήθηκαν.

-Να αποσυρθεί η πρόταση του Υπουργείου για τη συνολική ανάκληση των μετατάξεων. Σύσταση οργανικών θέσεων, κατάργηση του ν.4172, έλεγχος των μετατάξεων, δίκαιη λύση για τις κοινές ειδικότητες.

-Κάθε προσπάθεια αναπροσανατολισμού της εκπαίδευσης προϋποθέτει ένα συνολικό απολογισμό της προηγούμενης περιόδου. Από την εποχή της εξομοίωσης ως τις τελευταίες αμοιβές αξιολογητών απορροφήθηκαν αρκετά κοινοτικά κονδύλια στην εκπαίδευση. Πού πήγαν; Ποιοι επωφελήθηκαν από αυτά; Πόσο; Τι άφησαν πίσω τους; Π.χ. τα νέα αναλυτικά προγράμματα που σαπίζουν σε κάποια συρτάρια, κόστισαν 100.000.000 ευρώ εν μέσω κρίσης, την ώρα που από τους εκπαιδευτικούς αφαιρούνταν το 1/3 του εισοδήματός τους.

Γ. Ολοκληρωμένο σχέδιο για το ριζικό αναπροσανατολισμό και την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου

Η κυβερνητική πολιτική ως σήμερα, προώθησε τις ευρωπαϊκές εκπαιδευτικές πολιτικές, την αριστεία, τους εξεταστικούς φραγμούς, την παιδεία των λίγων και εκλεκτών. Σε αντίθεση με αυτό τον προσανατολισμό, θεωρούμε ότι, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε ένα νέο μορφωτικό/κοινωνικό σχέδιο για το δημόσιο δωρεάν σχολείο – αναπόσπαστο τμήμα μιας συνολικότερης στρατηγικής ριζικής κοινωνικής και εκπαιδευτικής χειραφέτησης. Στοιχεία αυτής της πρότασης για ένα νέο προγραμματικό και οραματικό λόγο για το δημόσιο δωρεάν σχολείο των όλων και των ίσων είναι:

  • Ριζική αλλαγή της δομής της δημόσιας εκπαίδευσης με θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και του ενιαίου δωδεκάχρονου δημόσιου δωρεάν σχολείου. Ίδρυση νηπιαγωγείων, διορισμοί νηπιαγωγών.
  • Κρατικό πιστοποιητικό, γλωσσομάθειας για Αγγλικά – δεύτερη ξένη γλώσσα και πληροφορική με την αποφοίτηση από το Λύκειο.
  • Η αντιεκπαιδευτική πολιτική δημιούργησε μια πραγματικότητα κατηγοριοποίησης και πολυτυπίας σχολείων – σχηματικά λέμε : επειδή για τις νεοφιλελεύθερες/νεοσυντηρητικές πολιτικές δεν υπάρχει ενιαίο μορφωτικό σχέδιο δεν υπάρχει και ανάγκη ενιαίου σχολείου, επομένως δημιουργήθηκαν σχολεία διαφορετικών ταχυτήτων (κλασσικά, ΕΑΕΠ, πρότυπα – πειραματικά) και αναπτύχθηκε ένα αρχιπέλαγος «καινοτόμων προγραμμάτων» και ειδικών ημερών του κοινωνικού σχολείου. Σήμερα απατείται μια ριζική επανεξέταση αυτής της πολυτυπίας στην κατεύθυνση του ενιαίου 12χρονου δημόσιου δωρεάν σχολείου. Ιδιαίτερα το μοντέλο λειτουργίας των ΕΑΕΠ είναι κατά γενική ομολογία αποτυχημένο. Επίσης, η απόρριψη της ελιτίστικης λογικής της αριστείας, σημαίνει αναπροσδιορισμό των πρότυπων/πειραματικών με κατάργηση του χαρακτηρισμού τους ως «πρότυπων» και των διαδικασιών αξιολόγησης, των βασικών δηλαδή στοιχείων που υπονομεύουν την ουσιαστική λειτουργία τους ως πειραματικών σχολείων. Στον αντίποδα, χρειάζονται πειραματικά σχολεία που θα εναλάσσονται σε αυτό το ρόλο ανά διετία – τριετία, ώστε να δοκιμάζονται νέες παιδαγωγικές μέθοδοι σε πραγματικό και όχι κατασκευασμένο μαθητικό δυναμικό.
  • Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του ΓΚΠ. Δημιουργία ενός αποτελεσματικού δικτύου υποστηρικτικών θεσμών μέσα στο δημόσιο σχολείο για τους μαθητές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Εξοπλισμός όλων των σχολείων με εργαστήρια πληροφορικής, δημιουργία μεγάλης βιβλιοθήκης σε κάθε σχολικό συγκρότημα.  Αυξημένη χρηματοδότηση των νηπιαγωγείων ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες για γραφική ύλη και αναλώσιμα και να μην επιβαρύνονται οι γονείς.
  • Νέα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία που να αντιστοιχούν στο στόχο της γενικής μόρφωσης και της ανάπτυξης της κριτικής σκέψης όλου του μαθητικού πληθυσμού. Αναγνώριση της διπλής αξίας της σχολικής γνώσης και μόρφωσης, αφενός για τη συνολική υπόθεση της κοινωνικής χειραφέτησης και αφετέρου για την υπόθεση καλλιέργειας κάθε μαθητή ξεχωριστά. Μείωση της ύλης σε όλο το εύρος της εκπαίδευσης. Βασικός στόχος πρέπει να είναι η συνεχής επιδίωξη για ισότητα στη μόρφωση, ακόμη κι αν αυτή προϋποθέτει τη θετική διάκριση υπέρ εκείνων που αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες. Στο πλαίσιο αυτό η ποσότητα της ύλης στο σχολικό αναλυτικό πρόγραμμα πρέπει να μειωθεί σε όλο το εύρος της εκπαίδευσης.
  • Μεγάλο μέρος της κοινωνίας μετά το ξέσπασμα της κρίσης αδυνατεί να καλύψει την επαφή των παιδιών με ένα φάσμα μορφωτικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, τώρα που καταρρέει όλος ο προηγούμενος τρόπος ζωής. Το σχολείο είναι συχνά ο μόνος δημόσιος χώρος με ελεύθερους χώρους και υποδομές σε ένα πυκνοκατοικημένο αστικό ιστό. Πρέπει να διεκδικήσουμε την αξιοποίηση του σε μια λογική αντιπαράθεσης με τα ΕΑΕΠ και τις πολιτικές εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Άρα πρέπει να διεκδικήσουμε τη δυνατότητα του σχολείου να στεγάσει σε μια ζώνη ελεύθερων δραστηριοτήτων με μόνιμο προσωπικό (εκπαιδευτικοί, φύλακες, κλπ.) όλες εκείνες τις αθλητικές, πολιτιστικές δραστηριότητες που οι γονείς αδυνατούν πια να προσφέρουν στα παιδιά τους.
  • Σύλλογος Διδασκόντων με αναβαθμισμένο διοικητικό και παιδαγωγικό ρόλο και θεσμοθετημένη πρωταγωνιστική θέση στη διαδικασία προγραμματισμού, σχεδιασμού, αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου. Με συχνές, τακτικές συνεδριάσεις όπου συλλογικά συζητούνται και αντιμετωπίζονται όλα τα παιδαγωγικά ζητήματα. Με προγραμματισμό / αποτίμηση του διδακτικού έργου σε τοπικά/κεντρικά αιρετά συλλογικά όργανα. Στηρίζουμε/ψηφίζουμε την πρόταση του Συντονιστικού Νηπιαγωγών για αντικατάσταση του σχ. Συμβούλου με συμβουλευτικές δομές.
  • Δημοκρατική λειτουργία της σχολικής μονάδας με ανώτερα και μόνα αποφασιστικά όργανα τον Σύλλογο Διδασκόντων και το Σχολικό Συμβούλιο. Με διευθυντή/συντονιστή, αιρετό και ανακλητό συνάδελφο που θα έχει διδακτικά καθήκοντα και τις ίδιες μισθολογικές απολαβές με όλους τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς και ανώτατο όριο θητείας. Λειτουργία γραμματειακής υποστήριξης σε όλα τα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία.
  • Αναδιαμόρφωση του προγράμματος σπουδών, περιεχομένου και στόχων της μόρφωσης των εκπαιδευτικών στα παιδαγωγικά τμήματα, τμήματα νηπιαγωγών και τις καθηγητικές σχολές. Επιμόρφωση/μετεκπαίδευση όλων των εκπαιδευτικών σε αντίστοιχη κατεύθυνση με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

Δ. Αιτήματα για την λειτουργία του Δ.Σ. της  Ομοσπονδίας

  • Καλύτερη και συχνότερη ενημέρωση για τα οικονομικά της ΔΟΕ.
  • Περιορισμό της πολύχρονης παρουσίας των ίδιων συναδέλφων στο Δ.Σ. της ΔΟΕ με όριο δύο θητειών για κάθε μέλος του.