Συμμετοχή στην Πρωτοβολία για διαγραφή του χρέους PDF  | Print |  E-mail
Wednesday, 29 April 2015 21:12
 

 

« Συμμετοχή στην Πρωτοβουλία για παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους »

Έχουν περάσει 5 χρόνια από την εξοντωτική επίθεση που εξαπέλυσαν ενάντια στην κοινωνία και το λαό, η Ε.Ε., το διεθνές τραπεζικό και τοκογλυφικό κεφάλαιο και το ΔΝΤ. Μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων σχεδίων, και της υποτιθέμενης «διάσωσης», το δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στο 180% του ΑΕΠ, ενώ παράλληλα δισεκατομμύρια είναι τα κέρδη των τραπεζών, των τοκογλύφων και των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Η πολιτική αυτή της Ε.Ε. της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, με τις κυβερνήσεις που την υπηρέτησαν οδήγησαν την κοινωνία και το λαό σε μια πρωτοφανή καταστροφή. Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε 28%. Η ανεργία έφτασε στο 30%, δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις και μεγάλο μέρος του παραγωγικού ιστού έκλεισαν. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι οδηγήθηκαν στη μετανάστευση και στην εκμετάλλευση. Το βιωτικό επίπεδο του λαού έφτασε στην ανέχεια και τη δυστυχία. Οι μισθοί, οι συντάξεις, οι κοινωνικές παροχές εξαφανίστηκαν, ενώ εμφανίστηκαν άνθρωποι να τρώνε από τα σκουπίδια. Η παιδεία και η υγεία χτυπήθηκαν βάναυσα και έγιναν πεδίο κερδοσκοπίας και ταξικού διαχωρισμού. Οι εργασιακές σχέσεις μεταβλήθηκαν σε σχέσεις δουλείας και υποταγής. Τα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα καταργήθηκαν το ένα μετά το άλλο. Η καταστολή έγινε καθημερινή ρουτίνα. Κάθε δημόσιο αγαθό μπήκε σε λίστες για να ξεπουληθεί. Η λαϊκή κυριαρχία πέρασε στα χέρια των eurogroup και της τρόικας. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, την ίδια τους τη ζωή, ενώ τα τηλέφωνα των τραπεζών συνεχίζουν να τους πολιορκούν κάθε λεπτό. Αυτή η πολιτική ονομάστηκε «διάσωση». Και πραγματικά ήταν διάσωση των τραπεζών και των τοκογλύφων.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική, ο λαός μας σήκωσε το ανάστημά του και δημιούργησε πρωτοφανείς και ιστορικούς κοινωνικούς αγώνες που οδήγησαν στην πτώση 4 κυβερνητικών σχηματισμών, ξεπερνώντας το φόβο και την τρομοκρατία, δείχνοντας τη θέληση να σταματήσουν τα μνημόνια, η λιτότητα, ο αυταρχισμός, η κοινωνική καταστροφή και απαιτώντας να μπει τέρμα στον στραγγαλισμό του λαού μέσω του ληστρικού χρέους.

Κάθε μέρα που περνάει, οι «δανειστές» γίνονται απαιτητικότεροι. Τα θέλουν όλα. Ζητάνε νέα μέτρα. Μέτρα για παραπέρα εξαθλίωση της κοινωνίας. Οι καταστροφές που έπαθε η κοινωνία ονομάζονται εκ νέου, μέτρα «σωτηρίας» και μεταρρυθμίσεις. Ζητάνε νέες ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές μισθών και συντάξεων, νέους φόρους και πλήρη υποταγή της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση οφείλει να ακούσει το βουητό από τους κοινωνικούς αγώνες της πενταετίας που πέρασε και όχι τις τσιρίδες των τραπεζιτών και των πολιτικών τους εκπροσώπων. Οφείλει να αφουγκραστεί την κραυγή και τη θέληση της κοινωνικής πλειοψηφίας και όχι τη θέληση των καναλαρχών και των αφεντικών τους. Οφείλει να συνταχθεί με τις κοινωνικές ανάγκες και όχι με τις τράπεζες, την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Κάθε μέρα που περνάει γίνεται ολοένα και πιο φανερό ότι μια γραμμή συμβιβασμού στα πλαίσια των νεοφιλελεύθερων επιλογών της Ε.Ε., στα πλαίσια των απειλών και των εκβιασμών, στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και κυρίως στα πλαίσια εξυπηρέτησης του χρέους, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερο κοινωνικό αφανισμό και στην οριστική υποδούλωση του λαού και της κοινωνίας για τις επόμενες γενιές. Η ανάγκη για σύγκρουση με την πολιτική της καταστροφής της κοινωνίας, με την πολιτική των μνημονίων και της υποταγής στις αγορές, περνάει υποχρεωτικά από την παύση εξυπηρέτησης του χρέους, την παύση πληρωμών προς τους δανειστές και την μάχη για διαγραφή του χρέους. Η μονομερής παύση πληρωμών και παύση εξυπηρέτησης του ληστρικού χρέους πρέπει να συνοδευτεί από μια πολιτική συνολικής ακύρωσης των νόμων του μνημονιακού οικοδομήματος, από κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών, από απονομιμοποίηση του χρέους από την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, από εθνικοποιήσεις βασικών παραγωγικών μονάδων, από φορολόγηση του κεφαλαίου, αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων  και από σταμάτημα του ξεπουλήματος του κοινωνικού πλούτου. Μια τέτοια πολιτική ρήξης θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από τη φορολογική ληστεία και από την καθήλωση μισθών και συντάξεων.

Σε αυτό το περιβάλλον του αδυσώπητου πολέμου χρειαζόμαστε ένα ριζοσπαστικό μέτωπο αγώνα και διεκδικήσεων, που θα βάλει το στίγμα του στις εξελίξεις και θα οδηγήσει στις αναγκαίες ρήξεις και σε νικηφόρες ανατροπές. Κάθε καθυστέρηση αφήνει ανοιχτό το πεδίο για την επέλαση των «Αγορών» και των ντόπιων υποστηρικτών τους. Το επόμενο διάστημα, στις κινητοποιήσεις της Πρωτομαγιάς και στις γενικές συνελεύσεις χρειάζεται να πάρουμε αποφάσεις για  κοινωνική δράση κόντρα στην απραξία, την αναμονή ή το συμβιβασμό.

Στις 20 του Φλεβάρη η ΑΔΕΔΥ πήρε μια ιστορική απόφαση για τη συμμετοχή της στην «Πρωτοβουλία» για διαγραφή του χρέους και την παύση πληρωμών προς τους «δανειστές». Ο Σύλλογός μας χαιρετίζει αυτή την ιστορική απόφαση, θεωρεί καθοριστικής σημασίας την συλλογική και κοινωνική μαζικοποίηση της «Πρωτοβουλίας ενάντια στο χρέος» και αποφασίζει τη συμμετοχή του σε αυτήν. Ο Σύλλογός μας καλεί τη ΔΟΕ να αποφασίσει τη συμμετοχή της στην «Πρωτοβουλία» και να καλέσει τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. σε αυτή την κατεύθυνση. Τέλος θεωρούμε αναγκαίο να υπάρξει μαζική κινητοποίηση για την παύση πληρωμής των δανειστών, στις 11 ή 12 Μαΐου, ημέρα που το ΔΝΤ περιμένει να λάβει 750εκ €.

Κατανοώντας ότι οι εξελίξεις στο οικονομικό και πολιτικό πεδίο θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό και τις εξελίξεις στην εκπαίδευση, καλούμε όλους και όλες στις γ.σ. των συλλόγων και στους αγώνες. Αγώνες που θα προτάξουν τις κοινωνικές ανάγκες και διεκδικήσεις.

Μια τέτοια μάχη είναι ικανή να γείρει την πλάστιγγα προς την πλευρά της κοινωνίας.